งานปั้นในตู้ไม้ : ความทรงจำในวัยเด็ก

By mintra - มิถุนายน 20, 2562

ขอบคุณระยะทาง ที่ไกลกำลังพอดี

เพลงใหม่ของพี่ตูน ที่ผมแอบฮัมทั้งวันอย่างไม่ตั้งใจ
ระหว่างจัดข้าวของในตู้ ที่ห้องขายของที่ระลึก
ที่ Naive Cafe’ in Art, Chiangmai Art Mesium 

แดดกลางวันส่องผ่านประตูเข้ามาในห้อง อากาศเย็นสบายในหน้าหนาว ภูเขาดอยนางเมาะตระหง่านอยู่ข้างหน้า
ผมเห็นตัวเองในวัยเด็กอีกครั้ง

ผมผูกพันธ์กับตู้ไม้ บานเลื่อนกระจก และการจัดข้าวของในตู้มาตั้งแต่เด็ก

ที่บ้านเป็นร้านขายของชำอยู่หัวมุมซอยกลางหมู่บ้าน จากพ่อกับแม่ฝ่าฟันเริ่มค้าขายกันมาตั้งแต่เริ่มด้วยเงินห้าร้อยบาทซื้อของสองตะกร้ามาขายอยู่นับสิบปี เก็บหอมรอมริบ 

ยุคต่อมามีกำไรเพิ่มก็เริ่มจัดเป็นร้านรวงให้ดีขึ้น ตู้ไม้สักติดกระจกจากพ่อค้าเมืองลำพูนถูกซื้อเข้ามาในร้าน ใบใหญ่สุดชั้นบนแม่ให้ผมจัดยาแก้ปวด ยาทัมใจ ยาแก้ท้องเสีย ยาแก้ไอ ยาแก้ไข้ ยาคุมกำเนิด ยาสารพัดที่จำเป็นในชุมชนชนบทห่างไกลโรงพยาบาล ถัดไปเป็นยาสีฟัน สบู่ ยาสระผม แป้ง ยาย้อมผม อีกฝั่งเป็นเทียน ธูป ยากันยุง ขี้ผึ้ง สมุด ปากกา ดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด ชั้นล่างสุดก็ทิชชู่ ถุงมือ ถุงเท้า จิปาถะ 

ในช่วงปิดเทอมแม่จะให้ผมจัดการตู้ครั้งใหญ่ ในชุมชนที่ถนนยังเป็นลูกรังฝุ่นเยอะมาก ผมรื้อของเข้า เช็ดทำความสะอาด กลับเข้าไปจัดใหม่ ทำทั้งวัน

ผมจัดตู้ของที่ระลึกอย่างเพลิดเพลินใจ มีงานปั้นของตัวเอง และน้องที่สตูดิโอ มีงานเพ้นท์ตุ้กตาชาวเขาของภรรยาอยู่ในตู้อีกใบ มีที่รองแก้ว มีสมุดบันทึก มีภาพวาดวางอยู่หลังตู้ มีเชิงเทียน มีแก้วกาแฟ มีช้อน เลื่อนซ้าย เลื่อนขวา จัดไปปรับมาอยู่อย่างนั้น เพลินดีครับ 

ของที่ขายในตู้ใบนี้ไม่ไช่สิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันเหมือนที่เคยจัดในร้านชำของแม่ แต่กลับกลายเป็นสิ่งสำคัญต่อสุนทรียภาพ สร้างความสุขทางใจกับลูกค้า

ไม่ซื้อก็ไม่เป็นไร แค่ให้ได้มองก็ชื่นใจ...





  • Share:

You Might Also Like

0 ความคิดเห็น