นักปั้นชาวเชียงใหม่ กับประสบการณ์ใหม่ในเกาหลี ตอนที่1

By mintra - มิถุนายน 20, 2562



ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ผมได้รับเชิญให้เข้าร่วมบรรยายให้กับนักศึกษา มหาวิทยาลัยทงอี เมืองปูซาน ประเทศเกาลีใต้  


นักปั้นดินชาวเชียงใหม่อย่างเราจะเอาอะไรไปพูดให้เขาฟัง 
เพื่อนผมเคยถาม

ก็เรื่องสัปเพเหระทั่วไปแหละครับ
ครั้งนี้เราอยากให้นักศึกษาได้ฟังประสบการณ์ของคนที่เลือกทำอะไรตามที่ใจตัวเองฝัน แล้วสามารถดำเนินชีวิตได้จริง และทำงานเพื่อสาธารณะได้




ผมพูดอะไรน่ะหรือ?

ผมก็เล่าเรื่องราววัยเด็ก นักปั้นดินชาวเชียงใหม่ที่เติบโตในชุมชนเกษตกรรมเล็กๆ โอบล้อมด้วยภูเขา ความไม่พร้อมทางการศึกษา กลับสร้างแรงบันดาลใจมากมายให้เด็กชายคนนั้นเป็นนักสร้างสรรค์ในวันนี้ เรื่องราวการปลูกผักเพื่ออาหารกลางวัน บ่อปลานิล เลี้ยงไก่ ครู1คนสอนทุกวิชา การปลูกฝังความรักในหัตถกรรมจากการอยู่กับปู่ในวันหยุด พรั่งพรู ในทุกคน อู้หู้!!!! มีแบบนี้ในโลกใบนี้ด้วยหรือ
ลากยาวไปถึงชีวิตวัยมหาลัยและการหันเหวิชาชีพ
จนเจองานดินที่ตกหลุมรัก

ความขรุขระของชีวิตและความโชคดี ก็เป็นอีกเรื่องที่บอกเล่ายาวไปถึงโอกาสที่ได้สร้างสรรค์งานในทางธรรม


สังคมที่มีสภาพเศรษฐกิจที่ดี ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างเกาหลี จึงส่งเสียลูกให้เรียนในระดับสูง เด็กๆ เรียนตั้งแต่เช้าถึงเย็น หลังจากนั้นเรียนพิเศษต่อจนถึงสี่ทุ่มทุกๆวัน เราจะสังเกตุได้ว่าไม่มีเด็กๆวิ่งเล่นนอกบ้าน หรือตามที่สาธารณะ ผลักดันให้ลูกเข้าสู่มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด แล้วแข่งขันกันเรียนเพื่อเข้าสู่การทำงานในบริษัทชั่นนำของเกาหลี ซึ่งบริษัทเหล่านั้นจะเลือกชื่อมหาวิทยาลัยดังๆเป็นอันดับแรกแล้วลดหลั่นกันไป (จากข้อมูลของเจ้าบ้าน) อีกปัญหาหนึ่ง คือการไม่รู้เป้าหมายในตัวเอง ชีวิต การซึมเศร้า จึงนำพาสู่การฆ่าตัวตาย





ตัวแทนคนแรก คือ Joice เธอหลงรักเชียงใหม่ไปแล้ว เธอและสามีเป็นนักเขียนอิสระที่สามารถโยกย้ายถิ่นฐานไปทำงานในที่เงียบๆที่ไหนก็ได้ที่สบายใจเชียงใหม่คือหนึ่งที่ที่เลือกมาเรียนรู้วัฒนธรรมและพักผ่อนอย่างน้อยปีละสามเดือนเธอบอกผมว่า “ คนเกาหลีไม่มีบ้านเกิดนะ” เกิดที่โรงพยาบาลแล้วก็ย้ายไปเรื่อยๆตามงานของพ่อแม่ เขาจึงอยากให้ผมนำเสนอเกี่ยวกับ Home town ให้ยาวหน่อย

หนทางที่ทำให้ผมนั่งเครื่องบินมาคุยกันกับนักศึกษาในวันนี้ ผมเคยวิ่งไล่ตามเครื่องบินแล้วตะโกนฝากให้เครื่องบินซื้อขนมมาฝากมาก่อนนะ

นศ.ชอบมาก ยิ้มกับความไร้เดียงสาที่ผมเล่า การเชื่อมโยงเหตุการณ์วัยเด็ก กับการเลือกการศึกษาด้วยตัวเอง และเหมาะกับตัวเอง การสังเกตุตัวเอง
จึงสามารถเลือกอาชีพที่ตัวเองรักได้ ผมรู้สึกดีมากกับแววตาของน้องๆที่ได้ฟังชีวิตชนบท โรงเรียนที่เชิงเขาของผม


ผมไม่ต้องวิ่งตามเครื่องบินแล้วนะ...วันนี้ผมนั่งกินขนมบนเครื่องบินละ” 🙂 🙂 🙂


นักปั้นดินชาวเชียงใหม่

  • Share:

You Might Also Like

0 ความคิดเห็น